Γέμιζε με πέντε, τώρα γεμίζει με οχτώ!


Πώς σχετίζεται η αύξηση της τιμής της βενζίνης με ένα άτυπο λοκντάουν; Γιατί το άδειασμα της τσέπης μας είναι σχεδιασμένη κρατική πολιτική;

Το παρακάτω σχόλιο περιγράφει κάποιες -όχι και τόσο προφανείς- συνέπειες που έχει στην καθημερινότητά μας το ολοένα και ακριβότερο γέμισμα του παπιού μας. Και γενικότερα όμως, το να τελειώνουν τα λεφτά μας προτού βγάλουμε το μήνα είναι σοβαρό ζήτημα. Βασικά, είναι κανονισμένο από το κράτος μας. Κανονισμένο επίσης είναι οι ρουφιάνοι δημοσιογράφοι να μας πείσουν ότι οι ανατιμήσεις οφείλονται αποκλειστικά σε «εξωτερικές απειλές». Για το θέμα της βενζίνης, αλλά και γι’ άλλα παρόμοια πακέτα που τρώμε σήμερα, μιλήσαμε κι απ’ το μικρόφωνο στο antifa words n’ sounds που διοργανώσαμε τον Ιούνιο στο Περιστέρι. Εκεί που μαζευτήκαμε και είπαμε να κάνουμε αυτό που δεν θα κάνει κανείς για λογαριασμό μας: να μιλήσουμε με τα δικά μας λόγια για την κρίση. Να μιλήσουμε για το κράτος και τα αφεντικά της χώρας που κοιτάζουν να διασωθούν, κάνοντας τη δική μας ζωή αβίωτη. Και κυρίως, να μιλήσουμε για να μην μας περνάνε για ηλίθιους.

Να πούμε δυο λόγια για μία ακόμα απ’ τις θυσίες που πρέπει να κάνουμε, λόγω «πολέμου στην Ουκρανία», «ενεργειακής κρίσης» ή ό,τι άλλο.

Λοιπόν: «Βενζίνη». Για όσους έχουμε μηχανάκι αυτό σημαίνει ότι εκεί που γέμιζε με 5 ευρώ, τώρα γεμίζει με 8 – και βλέπουμε…

Η αύξηση της τιμής της βενζίνης έχει διάφορες συνέπειες.
Η πρώτη, φυσικά, είναι ότι κάθε φορά που μπαίνουμε στο βενζινάδικο μας πιάνουν τα νεύρα μας.
Αλλά υπάρχουν και άλλες, πιο σοβαρές και λιγότερο συναισθηματικές, συνέπειες.

Η προφανής είναι ότι τα λεφτά μας φτάνουν για όλο και λιγότερα. Ο ίδιος μισθός που παίρναμε το προηγούμενο διάστημα, τώρα εξαφανίζεται για πλάκα.
Αλλά αυτή δεν είναι η μόνη συνέπεια. Βασικά, η αύξηση της τιμής της βενζίνης λειτουργεί μια χαρά σαν ένα μικρό λοκντάουν. Και να γιατί.
Γιατί αν το σκεφτούμε, πιο ακριβή βενζίνη, σημαίνει λιγότερες μετακινήσεις. Σημαίνει ότι βγαίνουμε απ’ το σπίτι όλο και λιγότερο, ή όταν βγαίνουμε, δύσκολα τραβιόμαστε σε άλλη γειτονιά ή ακόμα μακρύτερα. Για διακοπές, δεν συζητάμε… Με λίγα λόγια, «Μετακινήσεις κοντά στο σπίτι», όπως μας έλεγαν να κάνουμε και στην καραντίνα!

Ακριβή βενζίνη σημαίνει ότι θα αγοράσουμε λιγότερη βενζίνη. Και η βενζίνη είναι εισαγόμενο προϊόν. Κι εδώ μπαίνουν οι μυστήριες εξισώσεις των οικονομικών του κράτους. Αν τόσοι και τόσοι χιλιάδες καταναλώνουμε λιγότερη βενζίνη, τότε μειώνονται οι εισαγωγές, οπότε έτσι βελτιώνεται το εμπορικό ισοζύγιο της χώρας. Όπως ακριβώς έγινε και στην καραντίνα. Η απαγόρευση κυκλοφορίας, το κλείσιμο των μαγαζιών, η αντικαταστάση των μισθών με επιδόματα, στόχευαν στη μείωση της κατανάλωσης στα απολύτως βασικά. Επομένως και στη μείωση της κατανάλωσης εισαγόμενων προϊόντων (καφές, αλκοόλ, ρούχα, παπούτσια, καλλυντικά κλπ).

Ακριβή βενζίνη επίσης σημαίνει ότι ακόμα περισσότερα από τα χρήματά μας πηγαίνουν στο κράτος και τα ταμεία του. Γιατί από το συνολικό κόστος της βενζίνης, το μισό είναι φόροι. Οπότε, παρότι αγοράζουμε λιγότερο βενζίνη, περισσότερα χρήματά μας πηγαίνουν απευθείας στα κρατικά ταμεία. Και με το χρήμα που μαζεύεται στα ταμεία του κράτους, οι κρατικοί αξιωματούχοι σχεδιάζουν για το πού θα το διοχετεύσουν οργανωμένα. Πρώτα και κύρια, στα αφεντικά μας που περνάνε κρίση και το κράτος θέλει να διασώσει. Δευτερευόντως, σε κανά ψίχουλο σε εμάς ως «επίδομα».

Δείτε για παράδειγμα τη μέθοδο που επέλεξε το κράτος δήθεν για να μας «βοηθήσει» να την παλέψουμε μ’ αυτή την αύξηση, λες και δεν την κανόνισε το ίδιο. Είναι κι αυτή βγαλμένη απ’ τα βάθη των πρακτικών της καραντίνας. Αντί να μειώσει την τιμή της βενζίνης, μας έκοψε άλλο ένα επίδομα, όπως ακριβώς και την περίοδο της καραντίνας.

Το επίδομα αυτό εντωμεταξύ, δεν ξέρω αν το προσέξατε, αλλά για να το πάρεις, μπαίνεις εκεί στο γκοβ σε μία σελίδα που τη λένε vouchers.gov.gr. Βάουτσερς, με πληθυντικό. Σα να μας λένε τώρα είναι η βενζίνη, αύριο θα έχει βάουτσερ και για το ψωμί μαλάκες!

Τέλος πάντων, αυτή είναι η κατάσταση με την αυξημένη τιμή της βενζίνης και δεν είναι καθόλου ωραία. Γιατί δεν πρόκειται για κάποια αύξηση λόγω πολέμου, πανδημίας ή όποιας άλλης μαλακίας μας έχουν ξεφουρνίσει τόσα χρόνια. Αν το βάλετε κάτω, θα θυμηθείτε ότι η προσπάθεια να καταναλώνουμε λιγότερη βενζίνη έχει ξεκινήσει πολλά χρόνια πριν τον πόλεμο και πριν την πανδημία. Έχει ξεκινήσει με το να μας ζαλίζουν με άρθρα για το πόσο καλό είναι το ποδήλατο για την υγεία μας, και πόσο κακό κάνει στο περιβάλλον το καυσαέριο, και πάει λέγοντας. Οπότε αυτή η ιστορία τραβάει χρόνια και δεν είναι κάποιο ατύχημα, είναι η κρατική στρατηγική σε περιόδους κρίσεων. Και άλλες φορές στην ιστορία, τα αφεντικά μας έχουν προσπαθήσει να μας κάνουν να αλλάξουμε συνήθειες και η οδήγηση και η κατανάλωση βενζίνης ήταν πάντα στις προτεραιότητές τους.

Γενικότερα, το κράτος και τα αφεντικά μας, βλέπουν τις «συνήθειές μας» (βασικά το τι κάνουμε τον μισθό μας) και καταλαβαίνουν εμπορεύματα και λεφτά που μπαινοβγαίνουν στα οικονομικά τους. Κι όταν τα οικονομικά τους έχουν πρόβλημα, κοιτάζουν να μας «αλλάξουν συνήθειες» δήθεν για «το περιβάλλον», δήθεν «για την προστασία της ανθρώπινης ζωής» και πάει λέγοντας. Το ίδιο κάνουν αυτή τη στιγμή όλα τα καπιταλιστικά κράτη του πλανήτη. Πατάνε πάνω στην εργατική τους τάξη για να σώσουν τους καπιταλιστές τους.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s